زمینه و هدف: ترکیبات چهارتایی آمونیوم (QAC) یک گروه از ترکیبات شیمیایی دزانفکتانت را تشکیل می دهند. این ترکیبات از سال 1978 از لیست ضدعفونی کننده حذف شدند ولی از سال 1990 نسل جدید این ترکیبات تولید و ارایه شدند. Micro 10+ و Deconex 53 plus دو نمونه رایج از این نسل می باشند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی اثر ضدعفونی کنندگی Micro 10+ و Deconex 53 plus بر وسایل دندانپزشکی می باشد.روش بررسی: روش مطالعه توصیفی و بر روی سی نفر از مراجعان به بخشهای ترمیمی و اندو و جراحی دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی انجام گرفت. برای این کار از سه فایل استریل برای هر بیمار و در نهایت نود فایل استفاده شد. پس از نمونه گیری از فلور دهان، نمونه ها به آزمایشگاه میکروبیولوژی منتقل گردید. سه نمونه بدست آمده از هر فرد در نهایت در سه  محلول آب مقطر (کنترل)، دکونکس و میکروتن قرار می گرفت. از سوش اسپوردار باسیلوس سوبتیلیس به عنوان شاهد مطالعه استفاده شد. فایل های آلوده در تماس با Micro 10+ (%2) و Deconex 53 plus (%1) قرار گرفتند. زمان تماس بر اساس پیشنهاد کارخانه های سازنده یک ساعت منظور شد. پس از این مدت مجددا کشت تهیه و نتیجه کار بررسی گردید.یافته ها: میکروارگانیسم های مشاهده شده در کشت از فایل های آلوده عبارت بودند از: Nonpathogenic، Staphylococous، Candida albikans، Corynebaterium، Neisseriae suprophyticous، Paneumococci، Streptococci، staphylococous، Bacillus subtilis در بررسی کشتها پس از تماس با محلولهای مورد نظر هیچ یک رشد کلونی میکروبی مشاهده نگردید.نتیجه گیری: محلولهای ضدعفونی Micro 10+ با غلظت %2 و Deconex 53 plus با غلظت %1 به مدت یک ساعت خواص ضدعفونی کنندگی قابل قبول بر روی وسایل دندانپزشکی دارند.

زمینه و هدف: میکروتن و دکونکس 53 Plus دو نمونه رایج از نسل جدید ترکیبات چهارتایی آمونیوم می باشند. علی رغم تحقیقات متعدد در مورد خواص ضد عفونی کننده ها و آنتی سپتیک ها، در هیچ از کتب مرجع دندانپزشکی و بهداشتی تحقیق جامعی در مورد کارآیی کلینیکی آنها صورت نگرفته است. هدف از انجام این مطالعه بررسی کارایی کلینیکی میکروتن و دکونکس 53Plus بر روی آلودگی ابزار می باشد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی و یک سوکور بعد از تهیه محلول های ضد عفونی کننده و سوش های باکتریایی و قارچی بر اساس استاندارد AOAC (سودوموناس آئروژینوزا، استافیلوکوک ارئوس، سالمونلاتایفی موریوم، باسیلوس سوبتیلیس، مایکوباکتریوم بوویس و تریکوفیتون منتاگروفیت) ابزار مورد نظر (سرنگ ها) به کمک سمپلر آلوده شده اند. به دنبال پاکسازی و ضد عفونی (زمان تماس بر اساس بروشورهای ارایه شده توسط کارخانه می باشد)، نمونه برداری، کشت و انکوباسیون انجام شد و پس از طی زمان کافی انکوباسیون بسته به نوع سوش، نتایج ثبت گردید. برای مقایسه تعداد کلنی های باکتری ها بین گروه ها از آزمون Mann – Whitney استفاده شد. یافته ها: محلول های میکروتن و دکونکس 53 Plus دارای خاصیت باکتریوسیدی علیه سودوموناس آئروژینوزا، استاف ارئوس و سالمونلاتایفی موریوم می باشند و با یکدیگر مشابه بوده و اختلاف معنی داری را با اتوکلاو نشان ندادند. محلول میکروتن بر خلاف دکونکس در برابر باسیلوس سوبتیلیس و مایکوباکتریوم بوویس تاثیر مطلوبی نداشته و در مورد این سوش ها با دکونکس و هم چنین با اتوکلاو اختلاف معنی داری را نشان داده است (P<0.001). نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه میکروتن در دسته ضد عفونی کننده های ضعیف و دکونکس 53 plus در دسته ضد عفونی کننده های متوسط قرار می گیرد.

سابقه و هدف: سطوح و تجهیزات پزشکی در مراکز بهداشتی درمانی و دندانپزشکی مکررا در معرض ترشحات عفونی قرار می گیرند. در مواردی که امکان استریلیزاسیون آنها وجود نداشته باشد از مواد ضد عفونی کننده سریع الاثر استفاده می شود. در این مطالعه اثر ضد میکروبی محلول ضدعفونی کننده طراحی شده، تحت عنوان Nanex، با محلول های خالص نانوسیلور و دکونکس 53 پلاس علیه باکتری های استرپتوکوکوس موتانس و سودوموناس آئروژینوزا مقایسه گردید.مواد و روش ها: این تحقیق به روش تجربی انجام گرفت. برای تعیین غلظت موثر ضد باکتریایی محلول های فوق از تکنیک رقت های سریال و روش های سنجش حداقل غلظت مهار کننده (MIC) و حداقل غلظت کشنده (MBC) استفاده شد و در نهایت رشد باکتری ها مورد تحلیل قرار گرفت.یافته ها: برای باکتری استرپتوکوکوس موتانس میزان MIC و MBC محلول شماره 4 از ترکیب (Nanex حاوی  ppm 100نانوسیلور و 2 درصد دکونکس) نسبت به سایر محلول ها کمتر است. همچنین برای سودوموناس آئروژینوزا محلول شماره Nanex 7 (حاویppm 133  نانوسیلور و 1درصد دکونکس) کمترین میزان MIC و MBC را نشان داد.نتیجه گیری: محلول طراحی شده Nanex در مقایسه با محلول های خالص نانوسیلور و دکونکس 53 پلاس اثر ضدمیکروبی قوی تر را نشان داد.

مقدمه و هدف: تجهیزات در مراکز بهداشتی، درمانی به طور مکرر در معرض آلودگی قرار می گیرند. در شرایطی از مواد ضد عفونی کننده سریع الاثر استفاده می شود. ضد عفونی کننده دکونکس 53 پلاس (Deconex P53 Plus) از جمله دترجنت هایی است که برای ضدعفونی کردن سطوح و تجهیزات به کار می رود. از طرفی به تازگی نانوذرات نقره که ذرات کوچک با سطح تماس بالامی باشند به عنوان نسل جدیدی از مواد ضدمیکروبی مطرح هستند. هدف از این مطالعه، مقایسه اثر ضد باکتریایی نانوذرات نقره کلوییدی با محلول دکونکس 53 پلاس بر دو سویه از استافیلوکوکوس اورئوس (S aureus) و سودوموناس آئروجینوزا (Ps aeroginosa) است.مواد و روش ها: برای تعیین غلظت موثر ضد باکتریایی نانو ذرات نقره با غلطت ppm 200 و دکونکس-53 پلاس 5 درصد (حاوی ppm 5000) ماده فعال، از روش سنجش میزان قدرت مهارکنندگی و کشتن باکتری ها (MIC و MBC) استفاده شد.یافته ها: میزان تاثیر ضد میکروبی مواد به کار رفته با روش های MIC و MBC محلول نانوذرات نقره برای باکتری استافیلوکوکوس اورئوس (ATCC 29213) برابر با رقت ppm 10 و حدMIC ،MBC  برای سودوموناس آئروجینوزا (ATCC 27853) به ترتیب برابر 10 ppm و 500 حاصل شد.نتیجه گیری: اثر نانوذرات کلوییدی و محلول دکونکس 53 پلاس برای باکتری استافیلوکوکوس اورئوس به صورت کشتن باکتری است، لذا در این مطالعه میزان MIC آن به طور تقریبی برابر MBC شد، اما درباره سودوموناس آئروجینوزا مقادیر MBC محلول دکونکس و نانوسیلور به ترتیب 5 و20  برابر حد MIC آن بود. همچنین تاثیر ضد باکتریایی نانوسیلور علیه سودوموناس آئروجینوزا نسبت به استافیلوکوکوس اورئوس بود.

سابقه و هدف با توجه به شایع بودن تغییررنگ در اثر استفاده محلول های ضد عفونی کننده، این تحقیق در خصوص تاثیر دو محلول ضد عفونی کننده Desomed و دکونکس + 53 بر میزان تغییر رنگ راهنمای دندان Vitapan انجام شد. روش مطالعه این تحقیق تجربی-آزمایشگاهی روی 30 نمونه راهنمای رنگ دندان A2 انجام شد. در گروه مورد، 10 نمونه در هریک از محلو لها غوطه ور شدند و 10 نمونه به عنوان شاهد در آب مقطر نگه داری شد. فرایند انتخاب رنگ سه بار در روز و پنج روز در هفته توسط پزشک انجام شد. نمون ه ها برای اندازه گیری رنگ آماده شد. سپس شاخص با دستگاه اسپکتوفتومتر vident اندازه گیری و با آزمون کرسکال وایلس و من-یو-ویتنی شاخص های l, a, b اندازه گیری و Δ, E آ نها تعیین شدند. یافته ها میزان تغییر شاخص های رنگ نشان داد که میزان Δ, E ضدعفونی با دکونکس 53 + برابر با 55 / 0 ±,23/ 1 و ضدعفونی با دزومد برابر با 3/ 1±,69 / 3 بود که میزان Δ, E دزومد 2 برابر دکونکس 53 + بود و آزمون نشان داد تغییر رنگ ناشی از دزومد نسبت به دکونکس بیشتر بوده که به لحاظ آماری معنادار بود (0/001 >p). نتیجه گیری به نظر می رسد که محلول ضدعفونی کننده دزومد تغییر رنگ بیشتری نسبت به دکونکس 53 + ایجاد میکند.

زمینه و هدف: حذف یا کاهش میکروارگانیسم ها از کانال ریشه هم در مرحله آماده سازی کمومکانیکال و هم در مرحله پرنمودن کانال از اهداف مهم درمان ریشه می باشد. مخروط های گوتاپرکا که امروزه به طور گسترده جهت پر کردن کانال ریشه دندان به کار می روند نیز از این قائده مستثنی نمی باشند؛ ولی از طرفی این مخروط ها مقاومت کافی در برابر روش های معمول استریلیزاسیون (حرارت خشک یا مرطوب) را ندارند؛ بنابراین برای حفظ اصول ضد عفونی طی مراحل درمان، دستیابی به روشی جهت آلودگی زدایی سریع مخروط های گوتاپرکا ضروری است. در بین روش های مختلف، استفاده از محلول های شیمیایی بهترین روش می ‎باشد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر سه محلول ضدعفونی کننده مختلف در آلودگی زدایی مخروطهای گوتاپرکا در مدت زمان 1 دقیقه انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی - آزمایشگاهی ابتدا 360 مخروط گوتاپرکا در سه گروه در مجاورت سه نوع باکتری استافیلوکوک آرئوس، اشریشیاکلی و اسپورباسیلوس سابتیلیس به مدت 30 دقیقه قرار گرفتند؛ سپس به مدت 1 دقیقه با محلول های ضدعفونی کننده هیپوکلریت سدیم 5.25%، میکروتن 10% و دکونکس 53 پلاس 4% مجاور گشتند. پس از آن با رعایت شرایط آسپتیک مخروطهای گوتاپرکا به لوله های آزمایش حاوی سالین استریل منتقل شدند؛ سپس این محلول 10 مرتبه رقیق گشته و در محیط BHI آگار کشت داده شد. پس از 24 ساعت شمارش تعداد کلونی در واحد میلی لیتر (Cfu/ml) صورت گرفت. پنج مخروط گوتاپرکا به عنوان کنترل منفی در نظر گرفته شد تا استریل بودن مخروطهای گوتاپرکا درون جعبه های بسته بندی مورد بررسی قرار گیرند؛ همچنین تعدادی گوتا پرکا نیز به عنوان گروه کنترل مثبت در نظر گرفته شد.یافته ها: در بررسی نمونه های کشت داده شده در گروه های مختلف آزمایشی و گروه کنترل منفی، هیچ کلونی مشاهده نگردید. نتیجه گیری: نتایج به دست آمده درباره اثر ضدعفونی کنندگی هیپوکلریت سدیم، میکروتن و دکونکس 53 پلاس، حاکی از آن است که این سه ماده اثرات باکتریسیدال و اسپوروسیدال از خود نشان می دهند و به منظور ضد عفونی سطحی مخروطهای گوتاپرکا در مدت زمان یک دقیقه کارآمد می باشند؛ بنابراین به دلیل بوی نامطبوع و اثرات تحریکی هیپوکلریت سدیم برای پوست و چشم، از دو محلول میکروتن و دکونکس نیز می توان به منظور ضد عفونی سریع مخروطهای گوتاپرکا استفاده نمود.

بیان مساله: توربین های دندانپزشکی به علت پتانسیل بالای انتقال عفونت باید پس از معاینه هر بیمار استریل شوند؛ زیرا زمانی که توربین ها با سرعت بالا از کار می ایستند، مایعات آلوده نظیر خون و بزاق به درون لوله های آنها کشیده می شود. هدف: مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر ضدعفونی کنندگی محلول دکونکس 53 پلاس و اسپری سولارسپت بر روی توربین دندانپزشکی انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 120 عدد توربین استریل شده به وسیله اتوکلاو در 6 گروه 20 تایی قرار گرفتند؛ سپس توسط سوسپانسیون باکتریایی شامل سوش های استرپتوکوکوس موتانس، استافیلوکوکوس آرئوس و نایسریا SP (گروه اول میکروبی) و سودموناس آئروژینوزا (گروه دوم) و اسپورباسیلوس سابتیلیس (گروه سوم) آلوده شدند. سه گروه از توریین ها که به ترتیب درون سوسپانسیون های میکروبی ذکر شده قرار گرفتند، پس از 5 دقیقه خارج شدند و درون محلول دکونکس 53 پلاس 2% به مدت 15 دقیقه قرار گرفتند. سه گروه باقیمانده نیز به همین ترتیب آلوده شدند و به مدت 2 دقیقه در مجاورت اسپری دکونکس سولارسپت قرار داده شدند. نمونه ها برای بررسی فعالیت باکتریایی زنده در محیط مایع TSB قرار گرفتند و پس از 24 ساعت انکوبه شدن، بر روی محیط کشت جامد Bloos Agar منتقل شدند و نتایج پس از 24 ساعت خوانده شد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمون آماری نسبت یا Proportional Test With Normal Distribution تحلیل گردید. یافته ها: فراوانی نسبی رشد میکروب ها در محیط کشت بر روی وسایل آلوده به گروه اول، دوم و سوم میکروبی ضد عفونی شده با دکونکس 53 پلاس به ترتیب 15% و 90% و 0% و برای اسپری سولارسپت به ترتیب 70%، 100% و 85% بود. اثر ضدعفونی کنندگی محلل دکونکس 65% و اسپری 15% کشت منفی نشان دادند. با توجه به از بین رفتن تمامی اسپورها می توان گفت محلول دکونکس53  پلاس از توانایی اسپورسیدال بالایی برخوردار است. نتیجه گیری: با توجه به محدودیت های این مطالعه، این مواد جایگزین مناسبی برای اتوکلاو نمی باشند.

زمینه و هدف: کنژونکتیویت در اثر عوامل متعدد عفونی و غیرعفونی ایجاد می گردد. تاکنون شواهدی از ایجاد کنژونکتیویت پس از جراحی فیشر آنال گزارش نشده و چنین مواردی نیز معمول نمی باشد. هدف این مطالعه گزارش سه مورد کنژونکتیویت غیرمعمول بعد از عمل جراحی فیشر آنال می باشد. گزارش موارد: بیماران مورد مطالعه را سه خانم میان سال تشکیل می دادند که متعاقب عمل جراحی فیشر آنال مبتلا به کنژونکتیویت شده بودند. در بررسی متون پژوهشی گزارشی مبنی بر بروز کونژونکتیویت متعاقب عمل جراحی فیشر آنال بدست نیامد. نتیجه گیری: اگرچه بررسی بیش تر متون نشان داد که عمل ضد عفونی ماسک بیهوشی با محلول دکونکس غلیظ و عدم شستشوی آن و ایجاد توکسیسیته بخاطر غلظت بالا، محتمل ترین علت حادثه بوده است، ولی علت اصلی بروز این وضعیت غیر معمول همچنان با ابهاماتی همراه است.